Mit założycielski
Podstawowe procedury postępowania
Działając na podstawie art. 22b ustawy z 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich Prezes Fundacji Nasza tradycja – nasza przyszłość z dniem 17 czerwca 2024 r. wprowadza do stosowania „Standardy Ochrony Małoletnich” (zwane dalej „Standardami”), których naczelnym celem jest zapewnienie bezpieczeństwa małoletnim podopiecznym, dbałość o ich dobro, uwzględnianie ich potrzeb i podejmowanie działań w ich jak najlepszym interesie.
Standard 1 – Organizacja opracowała, przyjęła i wdrożyła do realizacji Standardy Ochrony Małoletnich, które określają:
a) Zasady bezpiecznej rekrutacji personelu.
b) Procedury reagowania na krzywdzenie małoletnich.
c) Procedury i osoby odpowiedzialne za przyjęcie zgłoszenia, dokumentowanie i dalsze działania pomocowe.
d) Zasady ustalania wsparcia małoletniego po ujawnieniu wyrządzenia krzywdy.
e) Zasady bezpiecznych relacji personel – małoletni, w tym reakcji na zachowania niedozwolone.
f) Zasady bezpiecznych relacji małoletni – małoletni, w tym reakcji na zachowania niedozwolone.
g) Zasady korzystania z urządzeń elektronicznych z dostępem do Internetu.
h) Procedury ochrony dzieci przed treściami szkodliwymi i zagrożeniami w Internecie, w tym ochrony wizerunku i danych osobowych.
i) Zasady upowszechniania i ewaluacji Standardów.
Standard 2 – Organizacja stosuje zasady bezpiecznej rekrutacji personelu, regularnie szkoli personel ze Standardów.
Standard 3 – Organizacja wdrożyła i stosuje procedury interwencyjne, które znane są i udostępnione całemu personelowi. Każdy pracownik wie, komu należy zgłosić informację o krzywdzeniu małoletniego i kto jest odpowiedzialny za działania interwencyjne. Każdemu pracownikowi organizacji udostępnione są dane kontaktowe do lokalnych instytucji odpowiedzialnych za przeciwdziałanie i interwencję w przypadku krzywdzenia małoletnich.
Standard 4 – Organizacja co najmniej raz na 2 lata monitoruje i w razie konieczności ewaluuje zapisy Standardów, konsultując się z personelem, dziećmi i rodzicami/opiekunami prawnymi.
Rozdział 1.
Postanowienia ogólne
1. Celem Standardów Ochrony Małoletnich jest:
a) zwrócenie uwagi personelu placówki, rodziców/opiekunów prawnych i podmiotów współpracujących na konieczność podejmowania wzmożonych działań na rzecz ochrony małoletnich przed krzywdzeniem;
b) określenie zakresu obowiązków przedstawicieli organizacji w działaniach podejmowanych na rzecz ochrony dzieci przed krzywdzeniem;
c) wypracowanie adekwatnej procedury do wykorzystania podczas interwencji w przypadku podejrzenia krzywdzenia małoletnich;
d) wprowadzenie wzmożonej działalności wychowawczo-profilaktycznej w zakresie zapewnienia ochrony dzieci przed przemocą.
2. Personel organizacji w ramach wykonywanych obowiązków zwraca uwagę na czynniki ryzyka krzywdzenia dziecka, monitoruje sytuację i dobrostan dziecka oraz stosuje zasady określone w Standardach.
3. Niedopuszczalne jest stosowanie przez personel wobec dziecka jakiejkolwiek formy przemocy.
4. Ze Standardami zapoznawany jest cały personel organizacji, a także dzieci i ich rodzice/opiekunowie prawni, zgodnie z procedurami określonymi w treści Standardów.
5. Prezes organizacji wyznacza osobę odpowiedzialną za monitorowanie realizacji Standardów, reagowanie na sygnały ich naruszenia, ewaluowanie i modyfikowanie zapisów Standardów i prowadzenie rejestru interwencji i zgłoszeń.
Rozdział 2.
Zasady bezpiecznej rekrutacji personelu
1. Standardem jest rekrutacja pracowników/wolontariuszy pedagogicznych i niepedagogicznych odbywająca się zgodnie z zasadami bezpiecznej rekrutacji.
2. Organizacja dba, aby osoby pracujące na jej rzecz – zarówno pracownicy pedagogiczni, jak i niepedagogiczni, w tym osoby pracujące na podstawie umowy-zlecenia oraz wolontariusze, stażyści i praktykanci, posiadały odpowiednie kwalifikacje do pracy z dziećmi oraz nie stanowiły dla nich zagrożenia.
3. W każdym przypadku organizacja musi posiadać dane pozwalające zidentyfikować osobę przez nią zatrudnioną, niezależnie od podstawy zatrudnienia, tj. imię (imiona) i nazwisko, datę urodzenia oraz dane kontaktowe osoby zatrudnianej.
4. Zgodnie z art. 21 Ustawy o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępstwami na tle seksualnym osoba zatrudniająca przed zawarciem umowy sprawdza kandydata w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym1 (rejestr z dostępem ograniczonym) oraz w Rejestrze osób, w stosunku do których Państwowa Komisja do spraw wyjaśniania przypadków czynności skierowanych przeciwko wolności seksualnej i obyczajności wobec małoletniego poniżej lat 15 wydała postanowienie o wpisie w Rejestrze (dostęp: rps.ms.gov.pl, po założeniu profilu organizacji). Sprawdzenie w rejestrze sprawców dokumentuje się wydrukiem informacji zwrotnej wygenerowanej z Rejestru, a figurowanie w Rejestrze wyklucza możliwość zatrudnienia kandydata.
5. Prezes jest zobowiązany do domagania się od osoby zatrudnianej przed dopuszczeniem do wykonywania czynności z małoletnimi w placówce, zaświadczenia z Krajowego Rejestru Karnego2 o niekaralności w zakresie przestępstw określonych w rozdziale XIX i XXV Kodeksu karnego, w art. 189a i art. 207 Kodeksu karnego3 oraz w Ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii.
6. Kandydat/kandydatka składa oświadczenia o posiadaniu przez niego/nią pełnej zdolności do czynności prawnych i korzystaniu z praw publicznych; o niekaralności oraz o toczących się postępowaniach przygotowawczych, sądowych i dyscyplinarnych. Kandydat/kandydatka pod rygorem odpowiedzialności karnej składa oświadczenie o treści: „Jestem świadomy(-a) odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia”, co zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.
Rozdział 3.
Zasady bezpiecznych relacji personel – małoletni, w tym przeciwdziałanie zachowaniom niedozwolonym.
1. Podstawową zasadą relacji między małoletnimi a personelem organizacji jest działanie dla dobra małoletniego, z poszanowaniem jego godności, z uwzględnieniem jego emocji i potrzeb oraz w jego najlepszym interesie.
2. Personel działa wyłącznie w ramach obowiązującego prawa powszechnego, przepisów wewnętrznych placówki oraz swoich uprawnień i kompetencji.
3. Zasady bezpiecznych relacji personelu z dziećmi obowiązują wszystkich pracowników (pedagogicznych i niepedagogicznych), stażystów, praktykantów i wolontariuszy.
4. Podstawowe standardy określające zasady, o których mowa w ust. 3 obejmują w szczególności:
1) Utrzymywanie profesjonalnej relacji z dziećmi i reagowanie względem nich w sposób niezagrażający, adekwatny do sytuacji i sprawiedliwy wobec innych dzieci.
2) Zachowanie cierpliwości i szacunku w komunikacji z dziećmi, podkreślające zrozumienie dla uczuć przeżywanych przez nich, niewymuszające zwierzeń na siłę i okazujące zainteresowanie, wsparcie i gotowość do rozmowy.
3) Niezostawianie dzieciom nieograniczonej wolności, wyznaczanie jasnych granic w postępowaniu i oczekiwań, egzekwując konsekwencje za ich nieprzestrzeganie, ucząc tym samym, że odpowiedzialność jest po stronie dziecka, a konsekwencje wynikają z jego działania.
4) Reagowanie w sposób adekwatny do sytuacji i możliwości psychofizycznych dziecka, w tym dostosowanie poziomu komunikacji do dziecka ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, w tym dziecka z niepełnosprawnością.
5) Uwzględnianie potrzeb uczestnika zajęć oraz dostosowanie wymagań edukacyjnych do indywidualnych potrzeb rozwojowych i możliwości psychofizycznych dzieci, w tym dostosowanie metod i form pracy dla dziecka ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, dziecka z niepełnosprawnością i dziecka zdolnego.
6) Równe traktowanie dzieci bez względu na płeć, orientację seksualną, niepełnosprawność, status społeczny, kulturowy, religijny i światopogląd.
7) Fizyczny kontakt z dzieckiem możliwy jest tylko jako odpowiedź na realne potrzeby dziecka w danym momencie, z uwzględnieniem jego wieku, płci, kontekstu kulturowego i sytuacyjnego. Na kontakt fizyczny (np. przytulenie) dziecko zawsze musi wyrazić zgodę.
Ustalanie reguł i zasad pracy w grupie, jasne określanie wymagań i oczekiwań wobec dziecka, stanowcze reagowanie na zachowania niepożądane.
9) Udział personelu w doskonaleniu zawodowym w zakresie przeciwdziałania przemocy wobec małoletnich, komunikacji interpersonalnej, diagnozy czynników ryzyka, świadczących o możliwości stosowania przemocy wobec małoletniego.
10) Panowanie pracownika nad własnymi emocjami.
11) Jeśli dziecko i jego rodzice są osobami bliskimi wobec pracownika, zachowuje on poufność wszystkich informacji dotyczących innych dzieci.
5. W relacji personelu z małoletnimi niedopuszczalne jest w szczególności:
1) stosowanie wobec dziecka przemocy w jakiejkolwiek formie, w tym stosowanie kar fizycznych, wykorzystywanie relacji władzy lub przewagi fizycznej (zastraszanie, przymuszanie, groźby);
2) zawstydzanie, upokarzanie, lekceważenie i obrażanie;
3) podnoszenie głosu, krzyczenie na dzieci, wywoływanie u nich lęku;
4) ujawnianie informacji wrażliwych (wizerunek, informacja o sytuacji rodzinnej, medycznej, prawnej itp.) dotyczących dziecka wobec osób nieuprawnionych, w tym wobec innych dzieci;
5) zachowywanie się w obecności dzieci w sposób niestosowny, np. poprzez używanie słów wulgarnych, czynienie obraźliwych uwag oraz nawiązywanie w wypowiedziach do atrakcyjności seksualnej;
6) nawiązywanie z małoletnim jakichkolwiek relacji romantycznych lub seksualnych, ani składanie mu propozycji o nieodpowiednim charakterze, kierowanie do niego seksualnych komentarzy, żartów, gestów oraz udostępnianie treści erotycznych i pornograficznych, bez względu na ich formę;
7) faworyzowanie dzieci; utrwalanie wizerunku dziecka (filmowanie, nagrywanie głosu, fotografowanie) dla potrzeb prywatnych pracownika;
9) proponowanie małoletnim alkoholu, wyrobów tytoniowych ani nielegalnych substancji psychoaktywnych, spożywanie ich wspólnie z uczestnikami lub w ich obecności;
10) zapraszanie małoletnich do swojego miejsca zamieszkania.
Rozdział 4.
Procedury reagowania na krzywdzenie.
1. Standardem w organizacji jest:
a) przeszkolenie wszystkich pracowników w obszarze prawnego i społecznego obowiązku zawiadamiania instytucji o możliwości popełnienia przestępstwa, ze szczególnym uwzględnieniem przestępstw na szkodę małoletnich.
b) udostępnienie wszystkim pracownikom wykazu danych adresowych lokalnych placówek pomocowych, zajmujących się ochroną dzieci oraz zapewniających pomoc w sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia i współpraca z tymi instytucjami (tj. ośrodek pomocy społecznej, dzielnicowy, centra pomocy dziecku, ośrodki wsparcia, organizacje pozarządowe, policja, sąd rodzinny, centrum interwencji kryzysowej, placówki ochrony zdrowia);
c) prowadzenie przez osobę wskazaną w rozdziale 1 ust. 5 Standardów, Karty dokumentowania przebiegu zdarzenia i Karty zdarzeń zagrażających dobru małoletniego, których wzór stanowi załącznik Nr 2 do Standardów.
2. Na potrzeby Standardów opracowano procedury interwencji w przypadku ujawnienia działania na szkodę małoletniego w formie:
a) przemocy rówieśniczej
b) przemocy domowej
c) działania na szkodę dziecka przez pracownika organizacji.
Rozdział 5.
Procedury i osoby odpowiedzialne za przyjęcie zgłoszenia, dokumentowanie i dalsze działania pomocowe oraz za wszczynanie procedury „Niebieskiej Karty”
1. Prezes wyznacza osobę odpowiedzialną za składanie zawiadomień o podejrzeniu popełnienia przestępstwa na szkodę podopiecznego oraz zawiadomienie sądu opiekuńczego.
2. W przypadku uzyskania przez personel organizacji informacji, że dziecko może być krzywdzone, osoba ujawniająca sporządza notatkę służbową z uzyskanej informacji, poczynionych ustaleń i przekazuje uzyskaną informację osobie, o której mowa w ust. 1, która sporządza kartę dokumentowania zdarzeń. Dalsze postępowanie realizowane jest zgodnie z procedurami opisanymi w Rozdziale 4.
3. Osobą odpowiedzialną za wszczynanie procedury „Niebieskiej Karty” (wypełnienie formularza „Niebieska Karta – A”) jest osoba wskazana w ust. 1.
4. W przypadku ujawnienia zaniedbania przez rodziców, ich niewydolności wychowawczej właściwym jest zawiadomienie sądu rodzinnego, celem wglądu w sytuację rodziny.
5. W przypadku zagrożenia zdrowia lub życia dziecka albo osoby mu najbliższej, osoba ujawniająca zdarzenie bezzwłocznie dzwoni na numer alarmowy 112.
6. Wszyscy pracownicy placówki, którzy w związku z wykonywaniem obowiązków służbowych uzyskali informację o krzywdzeniu podopiecznego lub informacje z tym związane, są zobowiązane do zachowania tych informacji w tajemnicy, poza tymi informacjami, które przekazywane są uprawnionym instytucjom.
Rozdział 6.
Zasady bezpiecznych relacji małoletni – małoletni, w tym przypadków zachowań niedozwolonych.
1. Podstawową zasadą relacji między małoletnimi i między uczestnikami pełnoletnimi i niepełnoletnimi jest szacunek, godność, tolerancja i uwzględnienie potrzeb małoletnich.
2. Dzieci angażowane są w działania, w których mają możliwość aktywnego uczestniczenia, podejmowania współdziałania i rozwijania podejścia zespołowego, w tym kształtującego pozytywne relacje z dziećmi ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi.
3. Niedozwolone jest w szczególności:
a) stosowanie przemocy wobec jakiegokolwiek dziecka, w jakiejkolwiek formie;
b) używanie wulgarnego, obraźliwego języka;
c) upokarzanie, obrażanie, znieważanie innych dzieci;
d) zachowanie w sposób niestosowny, tj. używanie wulgarnych słów, gestów, żartów, kierowanie obraźliwych uwag, w tym o zabarwieniu seksualnym;
e) stosowanie zastraszania i gróźb;
f) utrwalanie wizerunku innych dzieci poprzez nagrywanie (również fonii) i fotografowanie bez uzyskania zgody;
g) udostępnianie między małoletnimi substancji psychoaktywnych i używanie ich w swoim otoczeniu.
Rozdział 7.
Zasady ustalania wsparcia małoletniego po ujawnieniu krzywdzenia
1. Celem wsparcia jest przede wszystkim:
a) zainicjowanie działań interwencyjnych we współpracy ze szkołą, do której uczęszcza dziecko oraz z innymi instytucjami, jeśli istnieje taka konieczność;
b) objęcie ucznia pomocą psychologiczno–pedagogiczną na terenie szkoły, do której dziecko uczęszcza i pomocą specjalistyczną poza szkołą, jeśli zaistnieje taka konieczność.
2. Działania koordynuje i monitoruje Prezes, który ściśle współpracuje z osobą odpowiedzialną za koordynację Standardów, wskazaną w Rozdziale 1 ust. 5 (o ile jest to inna osoba), w tym w podejmowaniu działań wspólnie ze szkołą dziecka i instytucjami pozaszkolnymi.
3. Wsparcie uwzględnia:
a) działania interwencyjne, mające na celu zapewnienie dziecku bezpieczeństwa, w tym zgłoszone podejrzenie popełnienia przestępstwa zgłoszone do organów ścigania;
b) formy wsparcia oferowane przez szkołę, do której dziecko uczęszcza;
4. Wsparciem należy objąć także rodzeństwo pokrzywdzonego ucznia, jeśli są uczestnikami zajęć prowadzonych przez organizację.
5. Wsparcie małoletniego funkcjonuje równolegle z podejmowanymi działaniami interwencyjnymi, a jego naczelną zasadą jest obserwacja dziecka, zapewnienie mu warunków do uzyskania wielospecjalistycznej pomocy, również pozaszkolnej, udzielanie wsparcia rodzicom i współpraca międzyinstytucjonalna.
6. Do działań zaktywizowany powinien zostać rodzic „niekrzywdzący”, który współpracuje z organizacją oraz szkołą w celu powstrzymania sprawcy przemocy i zapewnienia dziecku pomocy pozaszkolnej. W przypadku krzywdzenia przez obojga rodziców, interwencja polega również na zawiadomieniu sądu rodzinnego i policji i działania względem rodziców, w tym sprawdzanie bezpieczeństwa domowników, leży w kompetencjach tych instytucji.
Rozdział 8.
Zasady i sposób udostępniania personelowi, małoletnim i ich opiekunom Standardów Ochrony Małoletnich
1. Wszelkie procedury i dokumenty związane z wprowadzeniem Standardów są udostępniane personelowi, małoletnim i ich rodzicom podczas zapoznawania i zobowiązania do stosowania (zgodnie z poniższymi zasadami), a następnie na żądanie w dowolnym momencie. Dokumenty te można również znaleźć na stronie Fundacji Nasza tradycja – nasza przyszłość na portalu społecznościowym Facebook.
2. Każdy pracownik ma obowiązek zapoznać się ze Standardami po zawarciu umowy o pracę, a fakt zapoznania się i przyjęcia do stosowania poświadcza podpisem na liście.
3. Rodzice/opiekunowie prawni podopiecznych oraz małoletni zapoznawani są ze Standardami podczas zebrań, każdorazowo przed organizowaną imprezą, co poświadczają podpisem na liście.
4. Pracownicy powołani do pełnienia funkcji zgodnie z zapisami rozdziału 1 ust. 5 – 6, rozdziału 5 ust. 1, rozdziału 7 ust. 1 oraz rozdziału 9 ust. 3, na bieżąco monitorują i okresowo weryfikują zgodność prowadzonych działań z przyjętymi zasadami ochrony dzieci, dokonując co najmniej raz na dwa lata oceny Standardów, by dostosować je do aktualnych potrzeb i obowiązujących przepisów. Wnioski z przeprowadzonej oceny są dokumentowane w formie notatek służbowych, a zmiany w Standardach wprowadzane są aneksami, po uzyskaniu akceptacji Prezesa organizacji.
5. Osoba, o której mowa w rozdziale 1 ust. 5 przeprowadza wśród pracowników, rodziców/opiekunów prawnych i podopiecznych minimum raz na dwa lata ankietę monitorującą poziom realizacji Standardów, a następnie dokonuje analizy jakościowej i ilościowej badania ankietowego i sporządza na tej podstawie sprawozdanie z monitoringu.
6. Wprowadzone na podstawie ewaluacji zmiany w Standardach zatwierdza i przedstawia pracownikom, rodzicom/opiekunom prawnym i podopiecznym, Prezes organizacji.
Rozdział 9.
Przepisy końcowe
1. Standardy wchodzą w życie z dniem ogłoszenia zarządzenia.
2. Ogłoszenie następuje poprzez zamieszczenie Standardów na stronie organizacji na portalu społecznościowym Facebook.
1 Aby sprawdzić osobę w Rejestrze Sprawców Przestępstw na Tle Seksualnym potrzebne są następujące dane kandydata/-tki: imię i nazwisko; data urodzenia; PESEL; nazwisko rodowe; imię ojca; imię matki.
2 Zaświadczenia z KRK można domagać się wyłącznie w przypadkach, gdy przepisy prawa wprost wskazują, że pracowników w zawodach lub na danych stanowiskach obowiązuje wymóg niekaralności – Wymóg niekaralności obowiązuje m.in. nauczycieli, w tym nauczycieli zatrudnionych w placówkach publicznych oraz niepublicznych. Z kolei ustawa o pracownikach samorządowych nie nakłada obowiązku przedstawienia informacji z KRK przed nawiązaniem stosunku pracy.
3 Dotyczy przestępstw przeciwko życiu i zdrowiu, przeciwko wolności seksualnej i obyczajności, handlu ludźmi, znęcania się.
Założyciele Fundacji
Małgorzata Stawicka
Urodzona w 1964 roku w Bydgoszczy. Ukończyła Uniwersytet Ekonomiczny w Poznaniu na Wydziale Zarządzania na kierunku Ekonomika i organizacja obrotu towarowego i usług. Pracuje nad doktoratem z ekonomii (przewód doktorski otwarty na Wydziale Zarządzania i Ekonomiki Usług Uniwersytetu Szczecińskiego). Jako wykładowca współpracuje z kilkoma uczelniami w Bydgoszczy i Trójmieście.
Małgorzata Stawicka ma długoletnie doświadczenie menedżerskie. Jest Prezesem Zarządu „Zenit Plus” Sp. z o.o. w Bydgoszczy. W latach 2015-2019 była Prezesem Zarządu Spółdzielni Branży Metalowej „Tuchmet” w Tucholi i Prezesem Zarządu Zakładu Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. w Żninie. W latach 2006-2014 była dyrektorem w SWK Bydgoszcz. W latach 1995-2007 pracowała jako główna księgowa kolejno w Bydgoskiej Spółdzielni Pracy ,,Zenit’’, Bydgoskim Towarzystwie Budownictwa Społecznego w Bydgoszczy, Komunalnym Przedsiębiorstwie Energetyki Cieplnej Spółka z o.o. w Bydgoszczy, Frigo Logistics sp. z o.o. Żnin Nichirei Holding Holland.
Za swoją działalność Małgorzata Stawicka otrzymała wiele nagród i wyróżnień. Między innymi w 2003 r. Medal Prezydenta Miasta Bydgoszczy za szczególne zasługi dla miasta. Poza tym tytuł Biznesmen 2013 roku przyznany przez Izbę Przemysłowo-Handlową Województwa Kujawsko-Pomorskiego, Menedżer Najwyższej Jakości 2011 przyznany przez Centrum Badań i Monitorowania Jakości w Poznaniu, Gepard Biznesu 2011 za dynamiczny rozwój przyznany przez Instytut Nowoczesnego Biznesu, czy tytuł Kobieta Przedsiębiorcza 2013 przyznany przez Kapitułę Plebiscytu Menedżer 2012 organizowanego przez Gazetę Pomorską.
Małgorzata Stawicka jest współzałożycielką i prezesem Fundacji Nasza tradycja – nasza przyszłość, zarządza należącym do Fundacji Wydawnictwem Łuczniczka oraz Domem Legend Bydgoszczy – ośrodkiem kultury Fundacji.
Tadeusz Oszubski
Tadeusz Oszubski, urodzony w 1958 r. w Bydgoszczy, gdzie nadal mieszka. Prozaik, poeta, publicysta, animator kultury. Należy do Związku Literatów Polskich. Jest współzałożycielem Fundacji Nasza tradycja – nasza przyszłość. Laureat wielu konkursów literackich. Stypendia artystyczne przyznali mu Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Prezydent Miasta Bydgoszczy. Debiutował jako poeta w 1980 r. na łamach czasopism literackich, a pierwsza jego książka – zbiór wierszy – została wydana w 1984 r.
Autor prozy z pogranicza literatury grozy, thrillera, fantasy, a także publicystyki o tajemnicach historii oraz wierszy i miniatur literackich. Dotąd ukazało się ponad 20 książek Tadeusza Oszubskiego: powieści, tomów opowiadań, zbiorów poezji, prac popularyzatorskich, między innymi „Zostawiliśmy skrzydła w szatni”, „Sfora”, „Mesjasz”, „Twierdza nienawiści”, „Demony Światła”, „Biała Bestia”, „Miłość”, „Młode”, „Zaświatowe Biuro Śledcze”, „Drapieżnik”, „Drapieżnik. Monstrum”, „Gotyk”, „Legenda Panien Wodnych”, „Tajemnicze istoty”, „Tajemnicze artefakty”, „Tajemnicze historie z pogranicza światów”. Ponad 150 opowiadań tego autora opublikowano w czasopismach literackich, w ponad 30 antologiach i almanachach, a także w autorskich zbiorach. Kilka książek ukazało się w przekładach na j. angielski i czeski.
Joanna Szmytkowska
Joanna Szmytkowska, urodzona w 1969 roku w Chełmży, z zawodu i powołania nauczyciel języka polskiego, z pasji regionalistka.
Absolwentka filologii polskiej WSP w Bydgoszczy. Ukończyła studia podyplomowe w zakresie edukacji regionalnej, studium podyplomowe pedagogiki specjalnej w zakresie surdopedagogiki oraz kurs kwalifikacyjny w zakresie oligofrenopedagogiki. Jest egzaminatorem Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej do przeprowadzania egzaminu maturalnego z języka polskiego. Dzięki długoletniemu doświadczeniu pedagogicznemu i ciągłemu podnoszeniu kwalifikacji posiada wiele umiejętności użytecznych w pracy dydaktyczno-wychowawczej i animacji kultury. Przez ponad trzydzieści lat pracowała z dziećmi i młodzieżą niepełnosprawną w Kujawsko-Pomorskim Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym nr 2 dla Dzieci i Młodzieży Słabo Słyszącej i Niesłyszącej im. Generała Stanisława Maczka w Bydgoszczy jako nauczyciel języka polskiego, a w latach 2019 – 2024 była wicedyrektorem Ośrodka do spraw kształcenia w szkole podstawowej i wczesnym wspomaganiu rozwoju dziecka.
Przez kilkanaście lat realizowała swój autorski projekt „Wokół dziedzictwa regionu”, który poprzez poznanie historii, sławnych postaci, tradycji i zabytków regionu kujawsko-pomorskiego miał na celu integrację młodzieży niepełnosprawnej z KP SOSW nr 2 z uczniami szkół w Chełmnie i Chełmży. Zaangażowała się też w prezentujący kulturowe znaczenie legend Projekt Legendaria, stworzony i realizowany przez Fundację Nasza tradycja – nasza przyszłość.
Joanna Szmytkowska w 2016 roku otrzymała Nagrodę Zarządu Województwa Kujawsko-Pomorskiego za szczególne osiągnięcia edukacyjne, a w 2022 roku Medal Komisji Edukacji Narodowej za szczególne zasługi dla oświaty i wychowania.
Współpracuje z Wydawnictwem Łuczniczka jako redaktor i korektor. Fundacja Nasza tradycja – nasza przyszłość w 2018 roku przyznała jej honorowy tytuł Strażnika Tradycji.
Joanna Szmytkowska jest członkiem Rady Nadzorczej Fundacji Nasza tradycja – nasza przyszłość oraz koordynatorem ds. kultury i edukacji w tejże Fundacji.
Jarosław Pawelak
Urodzony w 1951 roku w Częstochowie. Absolwent Wydziału Lotniczego Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie. W 1986 roku w stopniu kapitana zakończył zawodową służbę wojskową. Następnie do 1993 roku był prezesem przedsiębiorstwa Metrol, gdzie na terenie całego kraju wdrażał pionierski program energetyki wiatrowej.
W 1993 roku Jarosław Pawelak założył w Gdańsku przedsiębiorstwo AURA. Początkowo jego firma produkowała sprzęt dla osób wymagających opieki paliatywnej. Z czasem wyspecjalizowała się w produkcji urządzeń i sprzętu do likwidacji barier architektonicznych, takich jak podnośniki pionowe dla osób niepełnosprawnych, podjazdy i rampy, schodołazy i krzesła schodowe, uchwyty i poręcze łazienkowe.
Przedsiębiorstwo AURA przygotowywało też innowacyjne rozwiązania „Sal doświadczania świata”. W firmie Jarosława Pawelaka projektowano takie obiekty, a następnie budowano i wyposażano w specjalistyczny sprzęt, który w ramach terapii pozwala poznawać wybrane fragmenty rzeczywistości w wyizolowanym, bezpiecznym środowisku. Z tych rozwiązań korzysta wiele ośrodków zajmujących się dziećmi i dorosłymi cierpiącymi na różne zaburzenia poznawcze, psychiczne lub fizyczne.
W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, jak też w trakcie zarządzania firmą Metrol, Jarosław Pawelak otrzymał liczne nagrody za realizację nowatorskich projektów.
Jarosław Pawelak jest członkiem Rady Nadzorczej Fundacji Nasza tradycja – nasza przyszłość.